"Με τα μάτια των παιδιών" από Goal News

Με τα μάτια των παιδιών

Μαθητές εξέφρασαν την άποψή τους για το ντόπινγκ σε έκθεση που τους ζητήθηκε.

Το θέμα που κυριαρχεί (δυστυχώς) στις μέρες μας στον παγκόσμιο κλασικό αθλητισμό, αλλά και στον αθλητισμό γενικότερα, είναι το ντόπινγκ.

Αυτό που δεν έχουμε σκεφτεί ως τώρα είναι η σκέψη των παιδιών που ονειρεύονται να γίνουν μία μέρα αθλητές και η άποψή τους πάνω στο θέμα του ντόπινγκ.

Κάποια παιδιά της Β’ Γυμνασίου στην Ιστιαία Εύβοιας κλήθηκαν να γράψουν μία έκθεση πάνω σ’ αυτή την ιστορία με θέμα: «Ένας προπονητής, σφοδρός πολέμιος της αθλητικής χημείας, πληροφορείται ότι ο παλιός αγαπημένος του αθλητής αποφάσισε να καταφύγει στο ντόπινγκ. Επιλέγει να του στείλει μια επιστολή, όπου επιχειρεί απεγνωσμένα να τον μεταπείσει».

Το πώς χειρίζονται και βλέπουν τα παιδιά το συγκεκριμένο θέμα, μπορείτε να το διαπιστώσετε παρακάτω σε δύο από τις εκθέσεις.

Η πρώτη έκθεση…

«Αγαπητέ μου Νίκο, ξέρεις το πόσο σε συμπαθώ και ότι σε θεωρώ δικό μου παιδί, γι’ αυτό θέλω να νιώσεις αυτά που σκοπεύω να σου πω σαν μία πατρική συμβουλή και όχι σαν μία προσβολή ή σαν τις οπισθοδρομικές αντιλήψεις ενός γερασμένου προπονητή. Φημολογείται ότι αποφάσισες κι εσύ να αρχίσεις το ντόπινγκ. Αυτή είναι και η αιτία που σου γράφω.

Αν η φήμη είναι αληθινή, σου λέω να μην το κάνεις αυτό, αν δε θες να καταστρέψεις την ίδια σου τη ζωή.

Τα αναβολικά είναι δηλητήρια, μόνο που δεν δρουν αργά αν τα αρχίσεις τώρα στα 35 σου ο οργανισμός σου θα έχει καταστραφεί και δεν θα αντέξει άλλο. Δεν είδες τι γίνεται στην Ιταλία, δεν είδες πόσοι ποδοσφαιριστές έχουν χάσει τη ζωή τους στο άνθος της ηλικίας τους από αυτή τη μάστιγα;

Θα μου πεις τώρα, αν ήταν τόσο επικίνδυνα, οι κυβερνήσεις θα είχαν λάβει μέτρα πιο αυστηρά και θα έκαναν περισσότερους ελέγχους, όμως εγώ θα σου απαντήσω ότι οι μισές δεν νοιάζονται για το θέμα και ότι οι υπόλοιπες δεν έχουν τη δύναμη να τα βάλουν με την πανίσχυρη βιομηχανία του ποδοσφαίρου και των διαφημίσεων.

Είναι πολύ δύσκολο, λοιπόν, να καταπολεμήσει κάποιος αποφασισμένος τα αναβολικά, καθώς θα καταστρέψει παγκόσμια είδωλα.

Μην κάνεις, λοιπόν, αυτό το λάθος, μην υποκύψεις κι εσύ. Σκέψου εσένα παππού μπροστά στο τζάκι με γύρω-γύρω τα εγγόνια σου και θα δεις ότι η καρδιά σου θα γεμίσει δύναμη και θάρρος, για να συνεχίσεις χωρίς αυτά.

Σκέψου το αρχαίο Ολυμπιακό Πνεύμα και όχι το εμποροποιημένο και περιτριγυρισμένο από αναβολικά ψεύτικο πια σύνθημα «το ωραίο, το μεγάλο, το αληθινό», γίνει ένα φωτεινό παράδειγμα για τη σημερινή αθλητική κοινότητα. Αν ακούσεις τη συμβουλή του παλιού σου προπονητή, να ξέρεις ότι έπραξες το σωστό και ότι θα κερδίσεις στη ζωή, αν πάλι δεν ακούσεις τη συμβουλή ενός συντηρητικού, να ξέρεις ότι αυτός δε θα χάσει τίποτα, αλλά θα χάσεις εσύ. Μακάρι η δημοσιότητα να μην πάρει την παλιά σου σύνεση».

Νίκος Γ.

…και η δεύτερη

«Μιχάλη, γειά σου. Πιστεύω θα ξαφνιάστηκες, όταν είδες τον αποστολέα του γράμματος πάνω στο φάκελο. Κι όμως…ο προπονητής σου σε θυμήθηκε. Θα αναρωτιέσαι πως κι έτσι; Έχουμε να μιλήσουμε δυό χρόνια, τι μπορεί να έχουμε να πούμε; Για να πω την αλήθεια, ποτέ δε θα καθόμουνα να σου γράψω γράμμα, αν δεν υπήρχε συγκεκριμένος λόγος…

…Η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό είναι τα αναβολικά ή ντόπινγκ ή όπως στο καλό λέγονται αυτά τα πράγματα που αν τα πάρεις, δεν υπάρχει γυρισμός.

Το παίρνεις την πρώτη φορά και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Είσαι τούρμπο, πως το λένε, δε σε σταματάει τίποτα, ξαναπαίρνεις, ξαναπαίρνεις, ξαναπαίρνεις…

Εδώ μου έρχεται η δεύτερη λέξη. Θάνατος. Τα όνειρα που έχεις χτίσει και οι προσπάθειες που έχεις κάνει, για να πετύχεις, γκρεμίζονται ένα-ένα.

Αρχικά, γίνεσαι τέρας. Βγάζεις τρίχες, αν είσαι γυναίκα, και έχεις ολιγοσπερμία, αν είσαι άνδρας.

Ακολουθούν άλλα πολλά που μετατρέπουν την αγνή σου φύση σε ένα χημικό προϊόν. Και μετά έρχεται το τέλος.

Σε ηλικία 35-40 ετών το νήμα της ζωής σου κόβεται στα καλά καθούμενα.

Από καρδιά, εγκεφαλικό, αιμορραγικό επεισόδιο, διαβήτη, μπορεί και από τα νεφρά.

Η τρίτη λέξη είναι «γιατί;». Γιατί ενώ ξέρεις, θα τα χρησιμοποιήσεις; Θα καταστρέψεις τη ζωή σου, ενώ θα μπορούσες να γίνεις ο καλύτερος απ’ όλους μόνο με την προπόνηση;

Φαντάσου πόσα μικρά παιδιά θα απογοητευτούν, αλλά και πόσοι μεγάλοι που σε βλέπουν ως είδωλό τους θα αγανακτήσουν με την τροπή που έχει πάρει το ελληνικό ποδόσφαιρο στις μέρες μας.

Θα γίνει ένα άθλημα χαραγμένο στη μνήμη των ανθρώπων ως μία αράχνη που στον ιστό της μπλέκονταν χιλιάδες νεαρά παιδιά, αγόρια και κορίτσια, και που στο τέλος πέθαιναν, γιατί στο τέλος η αδηφάγος αράχνη του κέρδους, της κάλπικης δόξας και των συμφερόντων τους καταβρόχθισε.

Όμως δεν έφταιγε μόνο η αράχνη, αλλά κυρίως τα παιδιά που σαν υπνωτισμένα προχωρούσαν όλο και πιο κοντά στο κοφτερό τους στόμα. Πες μου, θέλεις να συμβεί αυτό;…».

Αντωνία Ηγ.