Η προπόνηση στα νέα παιδιά και ποιοι οι στόχοι μας

Του Πλούταρχου Σαρασλανίδη

Διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το άρθρο του κ. Τσώνη και συμφωνώ μαζί του…

Θα σταθώ στο προβληματισμό του σχετικά με τα περιεχόμενα της προπόνησης στις μικρές ηλικίες και θα χρησιμοποιήσω αποσπάσματα από το άρθρο μου στο stivosnews, προ 5 μηνών, με τίτλο «Το πρόβλημα της καλύτερης αξιοποίησης των παιδιών στην προεφηβική περίοδο». Στο συγκεκριμένο άρθρο είχα εστιασθεί στο πρόβλημα της καλύτερης αξιοποίησης των παιδιών που τα βρίσκουμε και τα προσελκύουμε στα αθλητικά σωματεία. Ήδη σήμερα οι προπονητές των τμημάτων υποδοχής δέχονται παιδιά από ηλικίας 7-8 ετών, δηλαδή πολύ μικρότερα σε σχέση με το παρελθόν. Αυτό σημαίνει ότι βιολογικά βρίσκονται στην παιδική ηλικία επί 2-4 χρόνια. Η προπόνηση σε αυτό το εισαγωγικό στάδιο (7/8 χρόνων έως 11/12 χρόνων) εφαρμόζεται με διαφορετικούς όρους και στόχους σε σχέση με τις επόμενες προπονητικές περιόδους....

Σε αυτή την προαγωνιστική ηλικία οφείλουμε να γυμνάζουμε τα παιδιά μέσα σε ευχάριστο κλίμα με κατάλληλες εγκαταστάσεις – εξοπλισμό, καθαριότητα, παιδαγωγική συμπεριφορά. Και μέσα από ευχάριστη απασχόληση (παραλλαγές παιχνιδιών και κινητικών εμπειριών) τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να συναγωνίζονται μεταξύ τους σχεδόν σε κάθε προπόνησή τους και δεν υπάρχει ο αυτοσκοπός του αγώνα όπως εφαρμόζεται στις μεγαλύτερες κατηγορίες. Όμως παρακολουθόντας την δημοσιοποίηση διεξαγωγής αγώνων, σε διάφορες πόλεις της χώρας μας, για παιδιά ηλικίας 8-11 ετών (mini) διαπίστωσα ότι το πρόγραμμα, σε πολλές περιπτώσεις, περιλάμβανε ατομικά αγωνίσματα ( π.χ. 40μ. – 400μ. – μήκος).

Προφανώς η διεξαγωγή αγώνων για μικρά παιδιά είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια που γίνεται με την πρωτοβουλία των προπονητών των σωματείων…Όμως έχει πολύ μεγάλη σημασία πως διαχειριζόμαστε τα παιδιά, δια μέσου αυτών των αγώνων. Και εδώ θα σημειώσω ότι πρέπει να πάρουμε πολύ σοβαρά υπόψη μας τις παιδαγωγικές αρχές έτσι ώστε τα παιδιά να «περνάνε καλά» στην προπόνηση και στους αγώνες. Είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να συναγωνίζονται μεταξύ τους σε ομαδικό επίπεδο. Τονίζουμε το ΄΄εμείς΄΄ και όχι το ΄΄εγώ΄΄. Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε την δυνατότητα και στα παιδιά που δεν μπορούν να διακριθούν σε ατομικό επίπεδο να συμμετέχουν σε ομάδες που διακρίνονται.

Λαμβάνοντας υπόψη τις παιδαγωγικές αρχές για τα παιδιά που ασχολούνται με τον αθλητισμό οι τεχνικοί ανάπτυξης της Παγκόσμιας ομοσπονδίας κλασικού αθλητισμού (ΙΑΑΦ) καθιέρωσαν, τα τελευταία 8 – 10 χρόνια, το πρόγραμμα «kids“ athletics». Το πρόγραμμα αυτό, εκτός από την αποκλειστικά ομαδική οργάνωση, περιλαμβάνει κινητικές δεξιότητες από διαφορετικά αγωνίσματα και απαιτήσεις σε διαφορετικές φυσικές ικανότητες. Είναι ένα πρόγραμμα που αγκάλιασε ο ΣΕΓΑΣ και το «μετέφερε» σε πολλά μέρη της χώρας μας. Δυστυχώς το πρόγραμμα αυτό, που είναι το πιο κατάλληλο για τα παιδιά, εφαρμόζεται ελάχιστες φορές….

Ορισμένοι συνάδελφοι πιστεύουν οτι το « kids” athletics», είναι πρόγραμμα μόνο για προσέλκυση νέων παιδιών… Όμως είναι το απολύτως κατάλληλο, με διάφορες παραλλαγές, για όλη την διάρκεια του εισαγωγικού προπονητικού σταδίου.

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω ένα απόσπασμα από άρθρο του κ. Μαμουζέλου, για το συγκεκριμένο θέμα, όπου λέει: « Είναι μεγάλη ευθύνη και ικανότητα του προπονητή να «δουλέψει» αθλητικά ένα παιδί στο βαθμό που θα το κάνει να αποδώσει χωρίς να «καεί» αθλητικά αλλά (συχνά) και ψυχολογικά! Είναι μεγάλο προσόν να μην υποκύψει στις … Σειρήνες και να θελήσει να περιμένει τη βιολογική και ψυχοπνευματική «ωριμότητα» του αθλητή για να τού ζητήσει το μάξιμουμ.

Εδώ μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο και ο σχεδιασμός της Ομοσπονδίας: Τί, πόσο και πώς αξιολογεί, ποιες απαιτήσεις -στόχους βάζει για τις μικρές κατηγορίες, ποιες ασφαλιστικές δικλείδες έχει για να αποτρέπει παρεκτροπές κ.α.»

Πηγή: stivosnews.gr