"ΕΦΥΓΕ" Ο ΜΙΡΚΟ ΡΑΤΣ

'Εφυγε" στα 59 του ο Μίρκο Ράτς.

Ένας άνθρωπος που συνέδεσε τον ΜΕΑΣ ΤΡΙΤΩΝ με μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συλλόγου, αλλά και με την επιστημονική του παρουσία αργότερα ως φυσιοθεραπευτής.
Πάνω απ όλα όμως με τη φιλία που αναπτύχθηκε μέσα απο την οικογενεια του αγαπημένου του συλλόγου...

Ήταν 13 Ιουνίου του 1987 , όταν η σκυτάλη 4×100 του Τρίτωνα έπαιρνε θέση στο βατήρα του 1ου διαδρόμου (όχι τον καλύτερο για τους δρομείς), του ΟΑΚΑ, για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου Ανδρών- Γυναικών.

 

Πρώτος ο Θόδωρος Νάτσικας που έδωσε στον πάντα δεύτερο Μίρκο Ράτς, ο οποίος χρωστούσε κάτι στον εαυτό του ( αποκλείστηκε από τον τελικό των 100μ, λόγω δύο άκυρων εκκινήσεων καίτοι μπήκε στον ημιτελικό με τον καλύτερο χρόνο από τους 109 δρομείς με 10".84).
Η σκυτάλη στον πάντα τρίτο στη σειρά Βασίλη Συρόπουλο και αυτός δίνει στον Γιάννη Παπαδέλη , ο οποίος πήρε την θέση του τραυματία Γιάννη Αναστασιάδη .
Ο ΜΕΑΣ ΤΡΙΤΩΝ κόβει πρώτος το νήμα αφήνοντας στη 2η θέση τον Εθνικό Γ.Σ. και στην τρίτη τον Πανελλήνιο Γ.Σ.
Ο ηλεκτρονικός πίνακας του Σταδίου θα γράψει 41".39, που ήταν Πανελλήνιο Ρεκόρ Συλλόγων!

Ήταν η μεγάλη στιγμή του Τρίτωνα. Ήταν οι μέρες που η Εθνική Μπάσκετ έγραφε την δική της ιστορία (την επόμενη μέρα κατακτούσε τον ευρωπαϊκό τίτλο κερδίζοντας την ΕΣΣΔ)!

Παρά την λαμπρή πορεία που διαγράφονταν μπροστά του ο Μίρκο Ράτς επέλεξε να ακολουθήσει την επιστήμη του.
Ήταν φοιτητής φυσιοθεραπείας στα ΤΕΙ Σίνδου, προτιμώντας να ασχοληθεί περιστασιακά μόνο με τη "μικρή" σκυτάλη, όπου ο σύλλογος τον χρειάζονταν...

Ο Μίρκο Ράτς ασκούσε το επάγγελμα του στην Καστοριά, όπου ήταν ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός.
Ένας εξαιρετικός χαρακτήρας που ο απροσδόκητος θάνατός του βύθισε σε θλίψη και οδύνη τους δικούς του ανθρώπους, αλλά και τον σύλλογο μέσα στον οποίο ανδρώθηκε, από το μετερίζι της αθλητικής του πορείας, της φιλίας, αλλά και της επιστημονικής του δράσης.